Bakker Willem

‘Dat ik je wel in je bek zou willen schijten, kanker bakker.’ ‘Wat?’ ‘Of ik 2 bruine broden en 1 croissantje mag.’ ‘Maar natuurlijk,’ zei bakker Willem vriendelijk. ‘Anders nog iets?’ Het was rumoerig genoeg in de bakkerij dus ik sloeg mijn slag. ‘Ja, dat je dochter zo’n lekker lichaam heeft, en een continue natte doos.’ ‘U moet echt wat duidelijker praten hoor als u wilt dat ik u versta, want ik versta u niet. Het is hier nogal druk, maar dat was u ook wel opgevallen nietwaar?’ En of me dat was opgevallen. Ik stond met mijn geruite jas tegen de kont aangedrukt van een dunne vrouw voor me. Even was ik bang dat ik haar zou moeten breken, om mijn dag nog een beetje goed te maken. Maar op het nippertje vond ik dus een andere manier om mijn touwtjes te laten vieren. ‘Bakker Willem, met je vieze brood.’ De vrouw hoorde mij en draaide zich om. ‘Ik versta het wel hoor wat u allemaal tegen bakker Willem zegt. Vindt u dat normaal?’ ‘Ja hoor, u niet dan?’ De vrouw dacht even na, en draaide zich toen weer om. ‘Zo, daar heeft ze niks op terug’, dacht ik nog bij mezelf. Maar ze had er wel van terug. Toen ik niks meer van haar verwachtte draaide ze zich om, pakte me met haar voet (!) bij mijn keel en riep: ‘En? Vond je het echt zo normaal wat je net deed? Net zo normaal als wat ik nu bij jou doe?’ Ze had me. Ik wist het. De dunne vrouw wist het. De hele bakkerij wist het. Alleen bakker Willem had zoals gewoonlijk weer niets door. Hoe kan je anders het geluid van een voet die een keel dichtknijpt verwarren met de zin: ‘Voor mij nog een halfje bruin, Willem.’ De hele bakkerij kwam niet meer bij van het lachen. Die Willem toch!! En weer was bakker Willem de schlemiel van de dag, zoals hij dat wel vaker was. De volgende morgen zou bakker Willem een overdosis brood in nemen. Het is hem vataal geworden. Willem is 42 jaar geworden. Dat is ook 42 jaar in broodjaren. Hij liet een briefje na met de woorden:
Brood was mijn leven
Brood werd mijn einde
Geef ons heden ons dagelijks brood
En vergeef ons onze schulden
Zoals ook wij anderen hun schuld vergeven
En lijdt ons niet in bekoring
Maar verlos ons van het kwade

Bakker Willem


ps: Anita je mag de broodoven hebben. Ik houd zielsveel van je. Jouw Willempie.