11 oktober 2008, 03:06
Ik heb een neiging tot malle danspasjes.
Bij mij vaak ridicuul en mal, maar nu ontspannen en normaal.
Niet maf als kristallen ogen in de vuurdoop.
Negers met ballen als vogels, hun keel schrapend.
Likken mijn hielen, wroeten in de taart van Abel.
De bakker staart
De staart tussen de benen,
Het hoofd lichtelijk gekanteld, uit het standpunt van de honden.
De bewakers van de nachtelijke rust.
Ik blaas ze keihard in het gezicht. Dit zal ze leren.
Ik herhaal dit ontelbaar veel keer, blijft even heerlijk.
Mijn muilkorf korft zich een weg door een melange van benen.
Afgehakte ledematen kijken met lede ogen mijn poten na.
Ze denken: wat is er aan de hand?
De korenwolf fluistert: dear science, en sterft met een glimlach.
vrijdag 7 november 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten