Mag ik van je houden?

7 maart 2008, 14:01
Mag ik van je houden? Jawel meneer, nee zuster. Gelukkig maar dat dat programma er niet meer is. Ik hield er niet van. Geef mij maar boerenkool met jus van het paard. Op feesten sta ik bekend als de man die naar boerenkool met jus van het paard ruikt. Ik lijk er misschien goed mee om te gaan, maar het tegendeel is meer waar. Ik ben dan diep ongelukkig als ze dat zeggen en moet me dan weer moed indrinken (voordat ie naar me schoenen zinkt..) met veel verse jus d’orange. Maarja. Inderdaad. Ik hoor jullie al denken. En terecht hoor. De feesten waar ik me vaak begeef staan nou niet 1, 2 , 2,5 (ha, slecht dit..) staan bepaald bekend om hun Grote Hoeveelheden Jus d’Orange.
Helemaal erg wordt het als er mensen op The Party zijn die, in mijn ogen (en dan is het gewoon erg vaak de WAARHEID), te lelijke kledij aan hebben. Ik moet voel me dan al diep treurig, voel de neiging om te kotsen door hun kleding, hou me in omdat ik het “feest” niet nog meer wil verpesten en speel uiteindelijk op safe door de nu al legendarische zin uit te spreken: ,,Nee, Jezus ken ik niet. Laat dat duidelijk zijn”.
Even iets dat beter geschikt is voor tussen de spreekwoordelijke haakjes: Humberto Tan ruikt zoals negers horen te ruiken. Naar monchoutaart. Als alle negers naar monchoutaart zouden ruiken zou er geen oorlog meer zijn. Wel meer verkrachtingen, maar dat maakt dan niet meer uit. Maargoed over dit stukje moet je maar heen lezen, want het past totaal niet in het verhaal dat ik jullie wil vertellen. Tenzij je griep hebt als je dit leest. Waar was ik? Rare vraag om aan jezelf te stellen. Ik doe het toch, want ik ben niet ongesteld. Hoewel, ik wel naast Jan Keizer heb staan lopen pissen bij de finale dag van het ABN-Amro tennistoernooi te Rotterdam. Daar zou menigeen ongesteld van worden. Kennen jullie trouwens die mop van die vrouw met die dikken tieten? Neen? Nou, ze had GEEN dikke tieten! Ze had wel een dikke voet, maar daar wil ik niet heel veel over vertellen. Laten we het houden bij een paar steekwoorden: wortel, mascara, plakje bassieworst, arrogantie en Havermout (met hoofdletter H inderdaad). Als jullie nog niet afgehaakt zijn met lezen wil ik jullie een pruim geven. Zolang de voorraad strekt. Jullie verdienen hem. En schuw vooral niet om verder te lezen. Ik vind jullie te lief voor woorden, dus daar waag ik me niet eens aan. Laat ik nog eens vertellen over die keer (ik hoor u al zuchtend schreeuwend fluisteren: nee, niet weer dit verhaal…) dat ik een schilder met een arrogante kwast tegenkwam. Eentje van de Gamma, 27,45 euro. ‘Waarom heb jij van die suggestieve haren tussen je benen?, verdomme’, vroeg de schilder aan zijn kwastje. ‘Kwastje?! Wat nou Kwastje??!!’, zei de arrogante kwast. De schilder schrok. ‘Deze kwast doet niet alleen uit de hoogte, hij kan ook gedachtelezen’. Op dat moment bedacht hij zich dat hij wel eens goud in handen zou kunnen hebben. Een soort van programma in de trant van De Gouden Kwast. Kent u trouwens het programma Het Mooiste Meisje van de Kwast? Wel, dat ging dus over deze kwast. Zijn mooie kwasten-meisje heette Berla, maar voor het gemak noemen we haar Berladine. Ze had van last van spontane Diaree aanvallen, zoals Bill Clinton ze ook gekend heeft. Met het grote verschil dat Bill daarna wél zijn sigaar goed liet verzorgen door Monica. Zou wel gek zijn toch; een kwast met een “sigaar”…….
Daarom dus mijn vraag aan jou: Mag ik van je houden? Jij bent de enige die me echt gelukkig maakt. Daar kan geen arrogante Kwast met een fallus tegen op.


Les 5: De M van Media is niet voor niks ook de beginletter van het woord Manipuleren