Bert van Leeuwen

18 oktober 2008, 00:26
Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen: That’s the Question (een programma van de Evangelische Omroep) is een heel erg vervelend en naar programma. In het programma moeten kandidaten antwoorden vormen met letters die vooraf gegeven zijn. Ook is er een extra letter, en die komt dan in de zin die aan het eind van de ronde geraden moet worden. Deze zin is een vraag en die moeten ze dan weer beantwoorden. Diegene die de vraag heeft geraden krijgt twee foto’s te zien die te maken hebben met de vraag. Als de eind vraag bijvoorbeeld is: Wie is de presentator van Tijd voor Max (antwoord is natuurlijk de geniale Sybrand Niessen)? Dan krijgt de kandidaat die de vraag goed had beantwoord twee foto’s te zien en moet dan raden wie van de twee Sybrand is.
Snapt u het nog? De programmamakers proberen met deze verwarrende opzet te verbloemen dat het programma eigenlijk geen zak voorstelt. En nu heb ik het nog niet eens gehad over het enfant terrible (de Judas zoals u wilt) van de EO; Bert van Leeuwen. Bert van Leeuwen zegt u? Waar ken ik die ook alweer van? Nou, die kunt u kennen van het eveneens belabberde programma Het Familie Diner. Maar daar gaan we het nu niet over hebben. Bert van Leeuwen dus. Vaak kan hij zich niet inhouden als een kandidaat het antwoord op een (in zijn ogen zeer makkelijke) vraag niet weet. Bert moet dan altijd een beetje lachen. Maar niet op een lieve manier. Bert lacht dan gemeen. Vaak ook een beetje sarcastisch. Zo van: hahaha dat je dat niet weet! Misschien is het woord grinniken beter op zijn plaats. Ik denk dat Bert van Leeuwen ook de site van That’s the Question in elkaar zet. Want als je daar heen surft is het eerste dat je leest de zin: Leuk dat u mee wilt doen aan ‘That’s the Question’. Op deze pagina kunt u het aanmeldingsformulier aanklikken waarmee u zich kunt opgeven als kandidaat. Wat een arrogantie! Typisch Bert. Wie zegt dat ik mee wil doen met het programma?! Misschien zocht ik wel naar That’s the Session, en kwam ik per ongeluk op de site van Bert.
Over het decor heb ik ook weinig goeds te melden. Achter de deelnemers staat een geel/lime-groen decor waar ik nog steeds niet van weet wat voor vorm het precies moet voorstellen. Ook de deskjes van de kandidaten zijn niet om aan te zien. Ik houd meestal wel van geel, maar deze tint geel doet vrij weinig met me. Zoals Glen Creeber in het Television Genre Book zegt is de quizshow erg makkelijk en goedkoop te maken (blz. 80, Television Genre Book). Hier kan ik me volkomen in vinden als ik That’s the Question naast deze uitspraak leg. De show heeft een goedkope uitstraling. Ook het prijzengeld is erg laag. Ze kunnen (mits ze gewonnen hebben) wel terug komen! Dit verzacht de pijn nog enigszins. De programmamakers hebben weinig tijd gestoken in het decor en in het concept, maar hebben gedacht: met een charismatische presentator ala Bert van Leeuwen moet het ook wel lukken. Niet dus.